Jodenvervolging Nederland

De naam zegt het eigenlijk al. Jodenvervolging is het vervolgen van Joodse mensen. Zij werden gevangen genomen en vermoord door de Duitsers.


Hitler
Het begon allemaal met Adolf Hitler. Hij gaf de Joden overal de schuld van. Alles wat er mis ging kwam volgens hem door de Joden. Zij werden de zondebokken van Hitler. Iedereen die achter Hitler stond nam zijn ideeën over waardoor steeds meer mensen de Joden gingen haten. Hitler en zijn aanhangers vonden dat de Joden Duitsland moesten verlaten. Ze mochten er niet wonen en werken. Maatregelen die Hitler nam waren:
• Bedrijven moesten Joodse medewerkers ontslaan.
• Joodse bedrijven werden gesloten.
• Joodse kinderen mochten niet meer naar Duitse scholen.

Kristallnacht
Het dieptepunt in de haat tegen de Joden was de Kristallnacht. Deze vond plaats van 9 op 10 november 1938. De Nazi’s vermoorden toen enorm veel Joden. Andere joden werden opgepakt en naar concentratiekampen overgebracht. Daar moesten ze in erbarmelijke omstandigheden voor de Duitsers werken. Veel Joden zijn dan ook in deze kampen gestorven. Voornamelijk door de slechte omstandigheden, ziektes en ondervoeding.

Vluchten
Na de Kristallnacht werd alles erger. Joodse bedrijven, scholen en winkels werden verwoest door de Duitsers. Zoveel mogelijk Joden probeerden met hun families te vluchten. Helaas waren al veel grenzen gesloten waardoor vluchten erg moeilijk werd. Nederland nam na een tijd ook geen vluchtelingen meer aan.

Davidster
Joden waren vaak te herkennen aan hun uiterlijk. Vaak hadden zij donker haar en donkere ogen. Toch wilden de Duitsers dat de Joden voor iedereen herkenbaar waren en gaven het order dat Joden voortaan een Davidster moesten dragen. Dit was een Joods symbool dat op een ster leek.

Afgezonderd
Ook in andere landen dan Duitsland werden de Joden steeds meer afgezonderd van andere mensen. Zo mochten ze maar op bepaalde plaatsen in de bus zitten en waren er speciale toiletten waar alleen Joden gebruik van mochten maken. Ook werd het steeds vaker verboden om met andere mensen om te gaan.

Onderduiken
Omdat de Jodenvervolging steeds erger werd probeerden steeds meer Joden ergens onder te duiken. Ze probeerden zich zo goed als ze konden voor de Duitsers en de buitenwereld verstopt te houden. Zo hadden ze een kleine kans om de oorlog en de Jodenvervolging te overleven. Een van de bekendste voorbeelden hiervan is Het Achterhuis van Anne Frank waar Anne een aantal jaren met haar familie en enkele andere Joden ondergedoken zat. Kort voor de bevrijding werden zij echter ontdekt en naar concentratiekampen overgebracht. Alleen Otto Frank de vader van Anne overleefde de kampen. Het dagboek dat Anne tijdens het onderduiken bijhield is na de oorlog wereldberoemd geworden. Het huis waar ze ondergedoken zaten is nu open voor publiek. Jaarlijks komen er veel toeristen van over de hele wereld een kijkje nemen.

Hulp aan de Duitsers
Anne Frank en haar familie zijn hoogstwaarschijnlijk verraden. Er wordt gedacht aan een van de werkers in het gebouw of aan inbrekers. Er stonden grote beloningen tegenover het verraden van Joden die ondergedoken zaten. Hulp aan de Duitsers kon geld opleveren, maar ook andere voordelen zoals werk bij de Duitsers.

Verzet
Het grootste verzet tegen de Jodenvervolging was de Februaristaking in februari 1941. Ook hier werden veel Joden vermoord. Na dreigingen van de Duitsers werd de staking beëindigd. Er waren genoeg mensen die verder wilden vechten, maar ook bang waren. Ook mensen die Joden aan een onderduikplek hielpen of hulp boden op welke manier dan ook kregen straffen of werden gedood. Het verzet was er wel, maar kon vrij weinig doen. De enige manier om te overleven was als je een goede onderduikplek had waar je kon wachten op het einde van de oorlog.

Herdenking
Jaarlijks zijn er enkele herdenkingen waar de oorlog en de Jodenvervolging herdacht worden. Vooral in de velen kampen die de Duitsers hadden opgezet zijn ieder jaar herdenkingen voor Joden die daar gestorven zijn. In Nederland alleen al werden meer dan 100.000 Nederlandse Joden naar kampen gebracht en zijn daar omgekomen. Maar enkele hebben de kampen en de oorlog kunnen overleven.